Shabad ਇਕੁ ਤਿਲੁ ਪਿਆਰਾ ਵੀਸਰੈ ਰੋਗੁ ਵਡਾ ਮਨ ਮਾਹਿ

[Ｇｏｋｕ]

ਇਕੁ ਤਿਲੁ ਪਿਆਰਾ ਵੀਸਰੈ ਰੋਗੁ ਵਡਾ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥
ਕਿਉ ਦਰਗਹ ਪਤਿ ਪਾਈਐ ਜਾ ਹਰਿ ਨ ਵਸੈ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥
ਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਅਗਨਿ ਮਰੈ ਗੁਣ ਮਾਹਿ ॥੧॥
ਮਨ ਰੇ ਅਹਿਨਿਸਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਸਾਰਿ ॥
ਜਿਨ ਖਿਨੁ ਪਲੁ ਨਾਮੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਤੇ ਜਨ ਵਿਰਲੇ ਸੰਸਾਰਿ ॥੧॥ਰਹਾਉ॥
ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਈਐ ਸੁਰਤੀ ਸੁਰਤਿ ਸੰਜੋਗੁ ॥
ਹਿੰਸਾ ਹਉਮੈ ਗਤੁ ਗਏ ਨਾਹੀ ਸਹਸਾ ਸੋਗੁ ॥
ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਸੁ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਤਿਸੁ ਮੇਲੇ ਗੁਰੁ ਸੰਜੋਗੁ ॥੨॥
ਕਾਇਆ ਕਾਮਣਿ ਜੇ ਕਰੀ ਭੋਗੇ ਭੋਗਣਹਾਰੁ ॥
ਤਿਸੁ ਸਿਉ ਨੇਹੁ ਨ ਕੀਜਈ ਜੋ ਦੀਸੈ ਚਲਣਹਾਰੁ ॥
ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਵਹਿ ਸੋਹਾਗਣੀ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਸੇਜ ਭਤਾਰੁ ॥੩॥
ਚਾਰੇ ਅਗਨਿ ਨਿਵਾਰਿ ਮਰੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਜਲੁ ਪਾਇ ॥
ਅੰਤਰਿ ਕਮਲੁ ਪ੍ਰਗਾਸਿਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਭਰਿਆ ਅਘਾਇ ॥
ਨਾਨਕ ਸਤਗੁਰੁ ਮੀਤੁ ਕਰਿ ਸਚੁ ਪਾਵਹਿ ਦਰਗਹ ਜਾਇ ॥੪॥੨੦॥(21)॥

(ਇਕੁ ਤਿਲੁ=ਰਤਾ ਕੁ, ਮਾਹਿ=ਵਿਚ, ਪਤਿ=ਇੱਜ਼ਤ,
ਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ=ਜੇ ਗੁਰੂ ਮਿਲ ਪਏ, ਅਗਨਿ=ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ
ਦੀ ਅੱਗ, ਅਹਿ ਨਿਸਿ=ਦਿਨ ਰਾਤ, ਸਾਰਿ=ਸੰਭਾਲ,
ਚੇਤੇ ਕਰ, ਜਿਨ=ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬੰਦਿਆਂ ਨੂੰ, ਤੇ=ਉਹ, ਜੋਤੀ=
ਜੋਤਿ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹਰੀ, ਹਿੰਸਾ=ਨਿਰਦਇਤਾ, ਗਤੁ ਗਏ=
ਪੂਰਨ ਤੌਰ ਤੇ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ, ਸੰਜੋਗੁ=ਅਵਸਰ,ਮੌਕਾ,
ਕਾਮਣਿ=ਇਸਤ੍ਰੀ, ਕਾਇਆ=ਸਰੀਰ, ਕਰੀ=ਮੈਂ ਕਰਾਂ,
ਨ ਕੀਜਈ=ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਰਵਹਿ=ਮਾਣਦੀਆਂ
ਹਨ, ਸੇਜ ਭਤਾਰੁ=(ਹਿਰਦਾ-) ਸੇਜ ਦਾ ਪਤੀ, ਚਾਰੇ
ਅਗਨਿ=ਚਾਰੇ ਅੱਗਾਂ (ਹੰਸੁ, ਹੇਤੁ, ਲੋਭ, ਕੋਪੁ), ਨਿਰਦਇਤਾ,
ਮੋਹ, ਲੋਭ ਤੇ ਕ੍ਰੋਧ, ਪ੍ਰਗਾਸਿਆ=ਖਿੜਦਾ ਹੈ, ਅਘਾਇ=
ਰੱਜ ਕੇ,ਪੂਰੇ ਤੌਰ ਤੇ)